Het was een koude, mistige novemberochtend op de kippenfarm in Limburg, toen Mira zich naar de kantinetafel sleepte. De storm die die ochtend in haar hoofd woedde, was onmiskenbaar een gevolg van de situatie waarin ze was terechtgekomen.

Ik heb al een tijdje een onbestemd gevoel als het gaat over de mestplaatsing. Vorig jaar was dat lange tijd voorpaginanieuws. Eigenlijk het hele seizoen 2024 zaten boeren omhoog met mest.

De agrarische sector staat al een tijdje onder druk. Overheid en maatschappij stellen zulke hoge eisen aan boeren, dat deze alleen maar verder weg dreigen te zakken in een moeras vol stikstof, natuur en haperende vergunningen.

In zijn boek Het uur van de wolven beschrijft Giuliano da Empoli hoe de digitale wereld verweven is geraakt met de politiek. „Wie de sociale media beheerst, beheerst ook het politieke speelveld.”

De Limburgse BBB-gedeputeerde Léon Faassen kreeg het eind vorige maand flink te verduren tijdens een debat over ingrijpende stikstofplannen. Ook van zijn eigen partij. Toch krijgt hij voldoende steun om verder te gaan met het Limburgs Offensief Stikstof.

De landbouwsector moet sámen met één stikstofplan komen richting Den Haag. Anders blijft Nederland hangen in adviezen van de Raad van State en lopen we vast in de oplossing van de stikstofcrisis.

Tien jaar na het Akkoord van Spelderholt uit 2015 is het opeenvolgende kabinetten nog niet gelukt om het pachtstelsel drastisch te veranderen. Gaat het dit kabinet wel lukken?

Het lijkt erop dat we de voorjaarspiek in de melkaanvoer achter de rug hebben; in elk geval in Duitsland en Frankrijk. Het dalende aanbod zorgt voor oplopende spotprijzen over de hele vloeibare linie.